René le Blanc heeft zich door de jaren heen stevig genesteld in de Nederlandse muziekwereld als de man die altijd klinkt alsof hij net uit een chique hotellobby is weggelopen. Met zijn gladde stem, keurige kapsel en onwankelbare geloof in romantiek bracht hij het crooner- en schlagergevoel terug naar een tijd waarin alles net iets groter, net iets zoeter en vooral net iets dramatischer mocht. Hij bewees dat je in Nederland prima carrière kunt maken door consequent te zingen over liefde, verlangen en eeuwige trouw — bij voorkeur in het Engels, zodat het extra internationaal aanvoelt.
Zijn bekendste nummers, zoals “If I Tell You”, “My Baby Love”** en “Don’t Cry Sister”, werden vaste prik voor iedereen die houdt van weemoedige melodieën en meezingbare refreinen. Met deze hits wist René le Blanc een trouwe schare fans op te bouwen en liet hij zien dat het levenslied en de schlager nooit echt verdwijnen, maar gewoon af en toe een nieuw colbert aantrekken. Daarmee drukte hij zijn eigen, onmiskenbare stempel op de Nederlandse muziek: altijd netjes, altijd romantisch en altijd met een flinke knipoog.
Muziek van René le Blanc verricht wonderen
Echter krijgt René iets voor elkaar wat de best geleerde doktoeren niet eens voor elkaar krijgen. Onder een van zijn muziekvideo’s krijgt René een bijzondere reactie van iemand die weer kan lopen door zijn muziek. Ene bendl7831 doet zijn verhaal: “René, ik ben je voor eeuwig dankbaar. Sinds mijn geboorte was ik compleet verlamd. Dit nummer gaf mij de kracht te bewegen, op te staan en dit nummer af te zetten. Dankjewel René Blanch…” Prachtig:
Via SGXL